41 კომენტარი ↓

1. 

   1 თებერვალი, 2010, 02:40 —

   კვაჭა ამბობს:

   შენთან ვარ როკო. მეც გავწევრიანდები დონორთა პროგრამაში!!!

2. 

   1 თებერვალი, 2010, 02:42 —

   David ამბობს:

   რამდენი ხანია ეს პროგრამა მუშაობს, თუ შენი რიგითი ნომერი მხოლოდ 25-ია?!

3. 

   1 თებერვალი, 2010, 02:47 —

   Rocko ამბობს:

   რამდენი ხანია ეს პროგრამა მუშაობს, თუ შენი რიგითი ნომერი მხოლოდ 25-ია?!

   ზუსტად არ ვიცი, რამდენიმე წელია.
   მთლიანად პროგრამაში 100 კაცამდეა ჩართული. ძირითადად, ექიმები.
   ჩემი ნომერი 2009 წლის ნუმერაცია იყო როგორც მივხვდი.

4. 

   1 თებერვალი, 2010, 02:49 —

   ლილიანი ამბობს:

   აუ მეც ვეძებდი რაღაც პერიოდი აასეთ რამეს, მერე მითხრეს ამას ეკლესია კრძალავსო და მეთქი ვსო იმიტომ ვერ ვნახე რომ ჩვენს ქვეყანაში ესეთი რამის გაკეთებაც ეკლესიის და რელიგიის ეგიდით აკრძალესთქო
   აუ ძალიან მაგარია რომ შეგიძLია დაეხმარო ადამიანს მაშIნაც კი როცა აღარ შეგიძLია .
   ნუ მოკლედ ვბოდიალობ ეხლა მე!
   ხოდა ისა ძალიან კარგი აუცილებლად მივაკითხავ გამოვჯამრთელდე მხოლოდ.

   უი ერთი მაინტერესებს რაიმე სახის აკრძალვა ანუ რის გამოც შეიძლება უარი თქვან დონორად მიღებაზე არსებობს?

5. 

   1 თებერვალი, 2010, 02:52 —

   Rocko ამბობს:

   არა, არანაირი აკრძალვა არ არის.
   უბრალოდ, რამდენად გამოყენებადი იქნება შენი ორგანოები, ეს უკვე გარდაცვალების მომენტში გაირკვევა ;)

6. 

   1 თებერვალი, 2010, 03:30 —

   Shotamur ამბობს:

   საკუთარი თავი წარმოიდგინეთ კუბოში კანის გარეშე…. ან დახუჭული ქუთუთოების ქვეშ რაღაც ბურთულებით…. ან წარმოიდგინეთ, რა განცდა ექნებათ თქვენს ახლობლებს, როცა ეცოდინებათ, რომ გულის გარეშე გმარხავენ….

   თუ გინდათ თქვენი სიკვდილით სხვისი სიცოცხლე გადაარჩინოთ, ისე უნდა იცხოვროთ, რომ თქვენს ახლობლებს, რომლებმაც საბოლოო თანხმობა უნდა განაცხადონ, არ დააწვეთ ეს გადაწყვეტილება მორალურ ტვირთად…

   გინდათ, რომ თქვენი ორგანო სხვას აჩუქოთ და გააბედნიეროთ? გააკეთეთ ისე, რომ ამით სხვა არ გააუბედუროთ…

   და ყველაფერი კარგად იქნება :)

   მგონი ყველაზე კარგი გამოსავალია, თქვენი ეს გადაწყვეტილება გაუმხილოთ მხოლოდ ერთ, ყველაზე ახლობელ ადამიანს, რომელიც ხელს მოაწერს რაღაც დოკუმენტებს, ხოლო დანარჩენებს არაფერი ეცოდინებათ!

7. 

   1 თებერვალი, 2010, 04:04 —

   Shotamur ამბობს:

   ახლა დავათვალიერე მაგათი საიტი და გეთანხმები, როკო, ნამდვილად ცუდად ფუნქციონირებს არამარტო ტექნიკური, არამედ შინაარსობლივი თვალსაზრისითაც… აშკარად სჭირდებათ კარგი PR და მარკეტინგის მენეჯერი.
   ერთი გავლით რაც დაგამახსოვრდება მაგათი საიტიდან, ეს არის სიტყვა “გვამი”. ამის შემდეგ იმსჯელეთ, რატომ არის 1997 წლიდან მარტო 100 ადამიანი გაწევრიანებული.

8. 

   1 თებერვალი, 2010, 04:10 —

   Landish ამბობს:

   უახლოეს მომავალში ალბათ მეც გავწევრიანდები…
   ჯერ ახალგაზრდა ვარ, თუმცა ვინ იცის როდის მოვა ჩემი დროც..
   ტაკშო მე თუ ვერ ვიცოცხლე, სიკვდილის წინ მაინც ვქნა ერთი კეთილი საქმე : )

9. 

   1 თებერვალი, 2010, 04:22 —

   Agasfer ამბობს:

   კარგია, მარა აჯობებს ღეროვანი უჯრედების კრიობანკსაც მიაკითხოთ, ონკოლოგიურში.

   იმედია, ეგ ასოციაცია ძალიან მალე დაკარგავს აქტუალობას.

10. 

    1 თებერვალი, 2010, 04:23 —

    ლილიანი ამბობს:

    რა უცნაურია რა მნიშვნელობა აქვს გულით დამმარხავენ თუ როლის ბურთებით თვალებში???
    რომ მმარხავენ რა მერე მოსანახულებლად მოდიან თუ ??

    ეს დამარხვაც რა მარაზმია რა!
    კრემაცია აი იდეალური გამოსავალი აღარც ამდენი მახინჯი სასაფლაოა და არც სადმე სიარული საჭირო. და საერთოდ როცა ადამიანი მოკვდება გინდა საფლავზე მიდი და გინდა ჯანდაბაში წადი რა აზრი აქვს სად იქნება მისი გახრწნილი სხეული?

    საკუთარი თავი წარმოიდგინეთ კუბოში კანის გარეშე…. ან დახუჭული ქუთუთოების ქვეშ რაღაც ბურთულებით…. ან წარმოიდგინეთ, რა განცდა ექნებათ თქვენს ახლობლებს, როცა ეცოდინებათ, რომ გულის გარეშე გმარხავენ….

    თუ გინდათ თქვენი სიკვდილით სხვისი სიცოცხლე გადაარჩინოთ, ისე უნდა იცხოვროთ, რომ თქვენს ახლობლებს, რომლებმაც საბოლოო თანხმობა უნდა განაცხადონ, არ დააწვეთ ეს გადაწყვეტილება მორალურ ტვირთად…

    გინდათ, რომ თქვენი ორგანო სხვას აჩუქოთ და გააბედნიეროთ? გააკეთეთ ისე, რომ ამით სხვა არ გააუბედუროთ…

    და ყველაფერი კარგად იქნება :)

    მგონი ყველაზე კარგი გამოსავალია, თქვენი ეს გადაწყვეტილება გაუმხილოთ მხოლოდ ერთ, ყველაზე ახლობელ ადამიანს, რომელიც ხელს მოაწერს რაღაც დოკუმენტებს, ხოლო დანარჩენებს არაფერი ეცოდინებათ!

11. 

    1 თებერვალი, 2010, 04:28 —

    Maggot ამბობს:

    მე პასს…

    ჩემი ორგანოები სიკვდილის შემდეგაც ჩემთან დარჩებიან.

    არანაირი სურვილი არ მაქვს მათი გაცემის…

12. 

    1 თებერვალი, 2010, 07:55 —

    ლიშთოთა ამბობს:

    მკვლელს არავინ დაიქირავებს კაცო, მაგრამ უფრო დამშვიდებით მირჩევნია სიკვდილის წინ ბორგვა, როცა მეცოდინება, რომ სულს თუ ვინმე გამაფრთხობინებს, ეს ჩვენი სამედიცინო პერსონალის ბანალური ნაპლივაწელსტვა იქნება და არა ამავე დროს მათი რწმენა იმაში, რომ ჩემს მისიკვდილებასაც კი თავისი დადებითი მხარე ექნება.

13. 

    1 თებერვალი, 2010, 10:32 —

    ტამარა ამბობს:

    მე თაანახმა ვარ !!!! სულ მინდოდა ესე

14. 

    1 თებერვალი, 2010, 11:39 —

    რადიოველოსიპედი ამბობს:

    ჰმ, ინტერესტინგ, დავფქრდი.

15. 

    1 თებერვალი, 2010, 11:54 —

    miramax ამბობს:

    სასიამოვნოა როცა გაიგებ რომ ადამიანს მეორის დახმარება სურს და ამგვარ ჟესტს აკეთებს. :)
    მივესალმები ყველა ხერხს, რასაც ადამიანის გადარჩენა შეუძლია.
    დიდი სიამოვნებით ჩავეწერებოდი, უბრალოდ უკვე ვიცი რომ ჩემი ორგანოები არაფერში არ გამოდგება… სამწუხაროდ.

16. 

    1 თებერვალი, 2010, 12:35 —

    თაზო ამბობს:

    აი, კონკრეტული მიზეზი არ მაქვს, მაგრამ გული არ მიშვებს :) თან, ათასი ეჭვი მღრღნის. მე თანახმა რომც ვიყო, დარწმუნებული ვარ ჩემები ჩემს გვამს ექიმებს ცოცხალი თავით არ მისცემენ საჯიჯგნად. :)

17. 

    1 თებერვალი, 2010, 18:13 —

    TreZoRA ამბობს:

    მეც პასს

    რავი ვერანაირად დავრეგისტრირდები ეგეთ რამზე, როცა მეცოდინება რო სიკვდილის მერე ჩემი სხეული უნდა დაანაკუწონ

    რავი ვერა , არც აქამდე გამჩენია სურვილი და არც ეხა :(

18. 

    2 თებერვალი, 2010, 01:44 —

    Quick ამბობს:

    უცნაური ხალხი ცხოვრობს ამქვეყნად.
    ვერ გავიგებ ალბათ რატომ შეიძლება არ გინდოდეს რომ ქირურგმა დაგჭრას სიკვდილის მერე. სულ ნაწილებად რო დაგშალოს რა რო. შენ მაგას ვერც გაიგებ.
    ძველი საათი დაგიშლიათ როდესმე? ან საბჭოური რადიომიმღები? ან თანამედროვე კომპიუტერი? შეცვლიდით თქვენი მეგობრის ძველ ვიდეოკარტას იმის მერე რაც კვების ბლოკი დაგეწვებათ და მიაყოლებს პროცესორს და მაზერს? გამოცვლიდით ტრანსფორმატორს მკვდარი მიმღებიდან სხვა მუშა მოწყობილობაში, რომელსაც ხვევების შემოკლება მოუვიდა?
    ანალოგია შეიძლება არ იყოს საუკეთესო, მაგრამ მთავარ იდეას მიხვდებით. ადამიანის სხეული არ არის არაფერი განსაკუთრებული, ისეთივე მექანიზმია, როგორც საათი. ისევე ძველდება, ისევე იშლება, ისევე იწყობა. და თუ ვინმეს რამეში გამოადგება ის რაც შენ ნამდვილად არ გჭირდება რატომ უნდა თქვა უარი. არა თუ გინდა წაიღე კუბოში ყველაფერი, ჭიებს მეტი დარჩებათ. და ამ დროს შეიძლება ადამიანი მოკვდეს, რომელმაც ვერ მოუსწრო თავის დონორს.

    მეც გავწევრიანდები ალბათ, ახლოს თუ მოვხვდი. ანდაც საიტზე თუ აამუშავებენ რეგისტრაციას უკეთესი იქნება

19. 

    2 თებერვალი, 2010, 11:11 —

    ლეკვა ამბობს:

    რათქმაუნდა კარგი იდეაა და ბევრს მეტყველებს იმ ადამიანზე ვინც გაწევრიანდება მაგ ასოციაციაში. გასაგებია ყველაფერი რომ შენ თუ არ გჭირდება რაიმე რატომ არ უნდა მისცე სხვას, თუნდაც ეს ორგანო იყოს, მაგრამ ამავდროულად ასე მარტივად არ შეიძლება ალბათ მაგ გადაწყვეტილების მიღება, მე ყოველ შემთხვევაში მიჭირს. ვფიქრობ ფსიქოლოგიურადაც მზად უნდა იყო და კარგად გაცნობიერებულიც უნდა გქონდეს ყველაფერი.

    როცა უბედური შემთხვევის შედეგად იღუპება ადამიანი, მაშინ ვერც მოასწრებს იმაზე ფიქრს რომ სულ მალე გაჭრიან და ორგანოებს ამოუღებენ, მაგრამ როცა რაიმე დაავადების შედეგად ლოგინად ხარ ჩავარდნილი და უკვე სიკვდილის შემდეგ ცხოვრებაზე ფიქრს იწყებ ალბათ რაც პირველი თავში ამოგიტივტივდება სწორედ ეს არის. აი მაგ მომენტში როგორ მოიქცევი უკვე არავინ იცის და ვერც ვერავინ გაგიზიარებს თავის გამოცდილებას :D. შეიძლება ბოლო მომენტში გადაიფიქრო და ამან კიდევ უფრო ცუდ ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაში ჩაგაგდოს (ეხლა ვინმემ შეიძლება თქვას რომ რა აზრი აქვს მომაკვდავის ფსიქოლოგიურ მდგომარეობას).

    მოკლედ ნამდვილად ჰუმანური და კარგი საქციელია, უბრალოდ ყველაფერს კარგად სჭირდება აწონ-დაწონვა და შემდეგ გადაწყვეტილების მიღება. ეს ის მომენტია როცა არავის არ აქვს უფლება დაგძრახოს, იმისდა მიუხედავად თუ რა გადაწყვეტილება მიიღე.

20. 

    2 თებერვალი, 2010, 11:43 —

    Andy ამბობს:

    ჩემი ახლობელია ვინც ორგანოს გადანერგვებს აკეთებს გია თომაძე. მგონი ერთადერთი სპეციალისტი ამ საქმეში ეგ არის.

21. 

    2 თებერვალი, 2010, 11:57 —

    piccolina ამბობს:

    ეეე რა მაგარია, როკ
    მეც რამდენი ხანია მინდა ეგ იცი? მარა გაგონილიც კი არ მქონდა, რომ საქართველოში არსებობდა ეგეთი რაღაც.
    აუ ძაან გამახარე <3
    ავყრი ახლა შოთიკს და წავალთ მანდ :ჯუმპ:
    ისე, ერთადერთი შეიძლება თვალების ამოთხრაზე ვთქვა უარი. მართალია, ვერ ვიგრძნობ და მოშნად მეკიდება, მარა მაგისი წარმოდგენა მაინც ჟუტკია :)))

    პ.ს. მიხარია, რომ ბლოგი დააბრუნე ;)

22. 

    2 თებერვალი, 2010, 12:16 —

    სალომე ამბობს:

    პირველ რიგში დიდი მადლობა ძალიან ინფორმაციული ბლოგია. ამ თემის გაპიარებას თუ ყველა ერთად შევეცდებით ეგებ ვიღაცის სიცოცხლე მართლაც ვიხსნათ. მაგრამ მე მაქვს ერთი კითხვა. დაუშვათ მე თავად მჭირდება გული თირკმელი ან ფილტვი. ეს ორგანიზაცია შენ მიერ გაღებულ ორგანოს მეც უფასოდ გადმომცემს? ან როგორ ხდება ორგანოების ავადმყოფებისთვის გადაცემა, ვის ენიჭება პრიორიტეტი? ჩაწყობა ნაცნობობა და ბევრი ფული არ არის საჭირო????

23. 

    2 თებერვალი, 2010, 15:23 —

    ლანა ამბობს:

    როკო, დიიიდი მადლობა, ძალიან დიდი ხანია ასეთ ორგანიზაციაზე ვკითხულობ( ეტყობა კარგად ვერ ვკითხულობდი) - მთავარია დრო გამოვძებნო მანდ მისასვლელად და ჩემებმა არ გაიგონ :-))) - დროზე ადრე ….

24. 

    2 თებერვალი, 2010, 16:29 —

    Rocko ამბობს:

    ჩემი ახლობელია ვინც ორგანოს გადანერგვებს აკეთებს გია თომაძე. მგონი ერთადერთი სპეციალისტი ამ საქმეში ეგ არის.

    სწორედ გია თომაძეა ამ ასოციაციის დამფუძნებელი და პრეზიდენტი :)

25. 

    4 თებერვალი, 2010, 13:56 —

    Sweet ამბობს:

    და რა მაინტერესებს…

    მეორედ მოსვლის დროსო მკვდრები საფლავებიდან წამოდგებიანო და რაღაც.

    ჰოდა, ორგანოებსაც დაგვიბრუნებენ? :|

26. 

    6 თებერვალი, 2010, 14:04 —

    Quick ამბობს:

    მეორედ მოსვლის დროსო მკვდრები საფლავებიდან წამოდგებიანო და რაღაც.
    ჰოდა, ორგანოებსაც დაგვიბრუნებენ? :|

    კი, დაგიბრუნებენ. რაც ჭიებმაც ჭამეს და რაც მფრინველებმა ჭამეს ეს ჭიები, რაც მტაცებლებმა ჭამეს ეს ჩიტები, რაც ბაქტერიებმა ჭამეს ეს მტაცებლები, რაც ნახშირ-აზოტური შეერთებები გამოყვეს ამ ბაქტერიებმა, რაც მცენარეებმა შეირგეს ეს ნივთიერებები, რაც მზის შუქმა ააორთქლა მცენარეების ფოთლებიდან, რაც წვიმად დაბრუნდა ოკეანში და რაც ჭამა პლანკტონმა და ……
    ყველაფერი დაგიბრუნდება :yes:
    ოღონდ ცოტა б/у იქნება, არა უშავს?

27. 

    12 თებერვალი, 2010, 10:15 —

    George ამბობს:

    კარგია : ) აუცილებლად მივაკითხავ :bis:

28. 

    13 თებერვალი, 2010, 00:14 —

    ket_eva_n ამბობს:

    მე თავიდან მომწონდა ეგ იდეა, მაგრამ ახლახანს ჩემმა (მომავალმა)ექიმმა მეგობარმა ამიხსნა, რომ შეიძლება შენ გარდაცვლილად ჩაითვლები, თუ ტვინი შეწყვეტს მუშაობას-მაგალითად რამდენიმე წელი როცა ხარ აპარატზე შეერთებული. მაგრამ არსებობს შანსი,რომ არ ხარ მკვდარი და მედიცინაში ყოფილა ისეთი შემთხვევები,როცა რამდენიმეწლიანი კომის შემდეგ ადამიანს გაუღვიძია.
    ხოდა მანამდე თუ გული ამოგიღეს-რა კარგია :))

29. 

    13 თებერვალი, 2010, 11:43 —

    Rocko ამბობს:

    @ket_eva_n,
    სიკვდილის დაფიქსირება ხდება მაშინ, როდესაც ტვინი კვდება. ტვინის დაზიანების დროს, როდესაც ადამიანი ვეგეტატიურ მდგომარეობაშია, სიკვდილის დაფიქსირება არ ხდება.
    ჰოდა, ტვინის სიკვდილის შემდეგ, მისი “გაცოცხლება” ნამდვილად შეუძლებელია. თუ ექიმმა გითხრა, რომ მკვდარი ტვინის ფუნქციონირება შეიძლება ოდესმე აღდგესო, ვერ ყოფილა მაინცდამაინც კარგი ექიმი… :))

30. 

    13 თებერვალი, 2010, 12:45 —

    ვებ ჰოსტინგი ამბობს:

    ძალიან ინფორმაციული ბლოგი გაქვს, ეგრე გააგრძელე!

31. 

    13 თებერვალი, 2010, 16:01 —

    ket_eva_n ამბობს:

    მე როგორც ამიხსნა, რამდენიმე წლის მანძილზე კომაში რომ იყო შეიძლება მაინც გაგთიშონ. რადგან თუ სისხლი არ მიეწოდება ორგანოებს -გადასანერგადაც არ გამოდგება. რავი, ამ საკითხში დილეტანტზე დაბლა ვარ, მაგრამ მაინც გადაამოწმე :)

32. 

    17 თებერვალი, 2010, 00:12 —

    George ამბობს:

    რა საჭიროა ამდენი ლაპარაკი კომაზე ტვინის / გულის გაჩერებაზე და ასე შემდეგ :D თუ კომაში იქნებით და თქვენი გადარჩენის შანსი იქნება შესაბამისად თქვენი მშობლები არ განაცხადებენ თანხმობას ტრანსპლანტაციაზე და ვერც ვერავინ შეგეხებათ : ) ეს ყველას გამოგჩათ ? საჭიროა მშობლების ნუ თუ მშობლების არა შვილების ან ნათესავების თანხმობა …

33. 

    17 თებერვალი, 2010, 03:34 —

    Raycher ამბობს:

    მშვენიერი საშუალებაა რაღაცით მაინც ჭეშმარიტად ღირებული გახადო შენი ცხოვრება…. თუნდაც ხშირი გახსენება მთელი ცხოვრების მანძილზე, რომ შენ შანსი გაქვს უსასყიდლოდ, უანგაროდ და ყოველგვარი ძალისხმევის გარეშე ვიღაცას სიცოცხლე ან მხედველობა შეუნარჩუნო, ძალიან დიდი დადებითი მუხტია.. :))

34. 

    1 მარტი, 2010, 20:05 —

    gijmaj ამბობს:

    ასეთი რამ საქართველოშიც თუ ხდებოდა არ მეგონა. :)

35. 

    20 მარტი, 2010, 02:32 —

    Katiee ამბობს:

    კარგია, რომ არსებობს ასეთი ორგანიზაცია,
    თუმცა, მართლაც ბევრი კითხვა ჩნდება, როცა ამ საკითხზე ფიქრობ. ჩემთვის პირადად ეს კითხვები უფრო რაციონალურ-მერკანტილური ხასიათისაა.
    მაგალითად:
    1. თუ მე უფასოდ გავცემ ჩემს რომელიმე ორგანოს სიკვდილის შემდეგ, რის საფასურად მიიღებს მას ავადმყოფი? თუ დიდი ფასის სანაცვლოდ უნდა მიიღოს მაინც და უშუალოდ მომაკვდავისთვის არანაირი შეღავათი არაა, მაშინ მეც რატომ უნდა გავცე ჩემი ორგანო უსასყიდლოდ და რატომ არ უნდა მინდოდეს, რომ შუამავალი ორგანიზაციის გარდა ჩემს საკუთარ ოჯახსაც გავუწიო ფინანსური დახმარება სიკვდილის შემდეგ?
    2. თუ მე მხოლოდ ერთ ადამიანს გავუმხელ, ან სულაც არავის, ჩემი პროგრამაში მონაწილეობის შესახებ, მაშინ ვინ შეატყობინებს დროულად ასოციაციას ჩემს სიკვდილს? ორგანოები ხომ გარდაცვალებიდან სულ რამდენიმე საათის განმავლობაში იქნება ვარგისი და არა “ბალზამირების” შემდეგ
    3. აქვთ თუ არა დამატებითი სერვისი, რაც გულისხმობს რეგისტრანტის და მისი უშუალო ოჯახის წევრების ფსიქოლოგიურ მომზადებას. შეიძლება ჰყავდეთ თეორიულად 100 რეგისტრირებული პირი, რეალურად კი გარდაცვალებიდან რამდენიმე საათის განმავლობაში შოკში მყოფმა ახლობლემა 99 რეგისტრანტი არ გაიმეტონ “დასაჭრელად”.

    მოკლედ,
    საკმაოდ რთული საკითხია და საინტერესო.
    პ.ს. თვალების ამოთხრა მეც არ მინდა :D თან, მჯერა, რომ თვალები რაღაც ინფორმაციას იმახსოვრებს და არა მგონია ღირდეს გადანერგვა :D

36. 

    20 მარტი, 2010, 02:43 —

    Rocko ამბობს:

    1. თუ მე უფასოდ გავცემ ჩემს რომელიმე ორგანოს სიკვდილის შემდეგ, რის საფასურად მიიღებს მას ავადმყოფი? თუ დიდი ფასის სანაცვლოდ უნდა მიიღოს მაინც და უშუალოდ მომაკვდავისთვის არანაირი შეღავათი არაა, მაშინ მეც რატომ უნდა გავცე ჩემი ორგანო უსასყიდლოდ და რატომ არ უნდა მინდოდეს, რომ შუამავალი ორგანიზაციის გარდა ჩემს საკუთარ ოჯახსაც გავუწიო ფინანსური დახმარება სიკვდილის შემდეგ?

    ორგანო რეციპიენტს უსასყიდლოდ გადაეცემა.

    2. თუ მე მხოლოდ ერთ ადამიანს გავუმხელ, ან სულაც არავის, ჩემი პროგრამაში მონაწილეობის შესახებ, მაშინ ვინ შეატყობინებს დროულად ასოციაციას ჩემს სიკვდილს? ორგანოები ხომ გარდაცვალებიდან სულ რამდენიმე საათის განმავლობაში იქნება ვარგისი და არა “ბალზამირების” შემდეგ

    რეგისტრაციისას გეძლევა ე.წ. დონორის ბარათი, რომელიც სულ თან უნდა გქონდეს, პირადობის მოწმობასავით. უბედური შემთხვევის დროს, სასწრაფო მსგავსი ბარათის პოვნისას, უკავშირდება ასოციაციას.

    3. აქვთ თუ არა დამატებითი სერვისი, რაც გულისხმობს რეგისტრანტის და მისი უშუალო ოჯახის წევრების ფსიქოლოგიურ მომზადებას. შეიძლება ჰყავდეთ თეორიულად 100 რეგისტრირებული პირი, რეალურად კი გარდაცვალებიდან რამდენიმე საათის განმავლობაში შოკში მყოფმა ახლობლემა 99 რეგისტრანტი არ გაიმეტონ “დასაჭრელად”.

    არა, მსგავსი სერვისი არ არსებობს.

37. 

    5 მაისი, 2010, 14:57 —

    მარი ამბობს:

    ნაცნობებთან მქონდა ამ თემაზე დისკუსია, სამწუხაროდ, უმეტეს წილად ამ აქციის საწინააღმდეგო აზრი გამოითქვა… საოცარია რამდენი აბსურდული იდეა მოსდის ადამიანს თავში როცა საკუთარ სიკვდილზე ფიქრობს და საკუთარი წარმავლობის აღიარებასთან დაპირისპირება უხდება… მე პირადად მომხრე ვარ, მაგრამ მხოლოდ ერთ ახლობელს (ეგეც ანონიმური დარჩება) ვაკისრებ მოვალეობას ბოლო გადაწყვეტილება მან რომ მიიღოს და არა ჩემმა მოხუცმა მშობლებმა…
    მაგრამ ისე , ღმერთმა დიდხანს გვაცოცხლოს!!! :)))
    P.S. სისხლის ჩაბარებაც ასევე მადლიანი საქმეა!

38. 

    19 მაისი, 2010, 13:56 —

    ნანა ამბობს:

    მინდა ჩემი ისტორია მოგიყვეთ…. ეს ალბად ბევრს დააფიქრებს- 2 წლის წინ ჩემს შვილს 15 წლის ბიჭს დაუსვეს ღვიძლის ცეროზის დიაგნოზი - ცეროზი გამოწვეულია ქრონიკული ბ ჰეპატიტით. როგორც ეტყობა ჰეპატიტი ბავშმა აიკიდა 2 თვის ასაკში სისხლის გადასხმის დროს. დაგვიანებული დიაგნოზის გამო მკურნალობა დაგვიანებულია. ექიმები ერთხმად ამტკიცებენ რომ ადრე თუ გვიან ალეკოს ღვიძლის გადანერგვა დასჭირდება. ჯერჯერობით ბავშვის ღვიზლი უძლებს დატვირთვას. საზღვარგარეთ მას უკვე აღრიცხვაზე აიყვანდნენ. გია თომაძე იბრძვის იმისთვის რომ მიაღწიოს საქართველოში ამ სახის ოპერაციის ჩატარებას და ჩემი შვილის მონაცემებიც აქვს.
    მე ვთვლი რომ ორგანოების ბანკი საქართველოში მომავლის საქმეს აკეთებს და რაც შეეხება მორალურ მხარეს ამას ისავ ჩემი შვილის მაგალითზე ვიტყვი- ალეკო ეხლა არის 11 კლასში ის 10 ქულოსანია. წერს ლექსებს, ნათარგმნი აქვს ბლოკის, ჰაინესა და ესენინის ლექსები, აქვს უამრავი დიპლომი, უკრავს პიანინოზე და გიტარაზე, არის ეკლესიური, ფილოსოფიურად დანჯი მოაზროვნე ახალგაზრდა და თუ მისი გადარჩენა მომავალში ვინმეს შეეძლება ეს რატომ უნდა იყოს საძრახისი ან საკამათო საკითხი? და კიდევ ჩემთვის როგორც დედისთვის აუტანელი იქნება იმაზე ფიქრი რომ მე ჩემი შვილი ვერ გადავარჩინე იმიტომ, რომ მე საქარტველოში ვცხოვრობ იქ სადაც ამ საკიტხზე განსჯა და კამათი მიდის იმ დროს როცა სხვაგან უკვე დიდი ხანია საქმეს აკეტებენ.

39. 

    8 ივლისი, 2010, 00:46 —

    გია თომაძე ამბობს:

    უპირველეს ყოვლისა დიდი მადლობა მინდა მოვახსენო ნოდარ დავითურს!!. ასეთი კარგი საქმე გაგიკეთებია ჩვენი დარგის განვითარებისთვის და რატომ არ გამაგებინე?:)
    ჩვენ ასოციაციას უკვე აქვს ახალი ვებგვერდი: http://www.transplantation.ge, სადაც შეგიძლიათ ონლაინ რეჟიმში განაცხადოთ სურვილი დონორობაზე. დონორის ბარათს მოგაწვდით ჩვენს ასოციაციაში.

    საქართველოში უკვე 106 ორგანოგადანერგილი ცხოვრობს. მათგან 99-ს თირკმელი აქვს გადანერგილი, 7-ს კი ღვიძლი.

    სიამოვნებით ვუპასუხებ ნებისმიერ კითხვას, რომელიც შეიძლება დაგებადოთ ორგანოთა გადანერგვასთან დაკავშირებით.
    გია

40. 

    8 ივლისი, 2010, 00:51 —

    გია თომაძე ამბობს:

    დიდი ხანია მინდოდა მსგავსი ფორუმის შექმნა. რა კარგია, რომ ეს უკვე შექმნილია. შეიძლება, რომ ეს მისამართი ჩვენი ასოციაციის ვებგვერდს დავუკავშიროთ (ლინქით ან ???)? ან პირიქით, ჩვენი ასოციაცია დავაკავშიროოთ ამ მისამართთან?

41. 

    8 ივლისი, 2010, 01:07 —

    Rocko ამბობს:

    სალამი ბატონო გია,
    რათქმაუნდა შეიძლება.

    უთხარით თქვენ ვებმასტერს, რომ ამ სურათის ზომის http://rocko.ge/blog/omedia.png ბანერი დაამზადოს და ჩავსვამ ბლოგზე.
    აი ჩემი ელფოსტა: ndavituri@gmail.com

ამ წერილის კომენტარების RSS-არხი — ტრეკბეკის მისამართი

თქვენ რას იტყვით?